Behalve in 1817 en 2003 heeft in 1992, ook een verzakking plaatsgevonden. De verzakking van november 2003 ligt op de rand van de gedeeltelijke instorting van 1817 van het Noordelijk gangenstelsel.
Ondergronds zijn de met geel ingekleurde gangen nog begaanbaar.

Hoewel men spreekt van een instorting is het eigenlijk een herhaling van 1992, waarbij het waterleidingbedrijf als gevolg van een leidingbreuk zo'n 3.000.000 liter water de berg in heeft laten lopen.

Met rood is aangegeven waar de laatste twee verzakkingen hebben plaatsgevonden. Vanuit het Fort Sint Pieter is het gangenstelse te bereiken over een wenteltrap om een oude waterput. In het begin van de 19e eeuw waren ook nog enige ingangen aanwezig aan de westzijde (rechts). De als "oude ingang aangegeven lokatie" is geheel ingestort. Ook bevindt er zich nog een 7 m hoge schacht die aan de bovenzijde was afgedicht. zich Ten noorden van de schacht heeft zich ook nog een kleine gemetselde toegang bevonden.

De kaart rechts is uit 1702, dus nog voor de grote instortingen van het Noordelijk Gangenstelsel. Links is nog net het Fort Sint Pieter ingetekend en aan de bovenzijde de oude ingang aan de Luikerweg.

In geel is ingekleurd het deel dat in 1992 en nu in 2003 "instortte".

In de archieven bevinden zich vele oorsponkelijke kaarten die ik gebruik voor de inventarisatie van instortingsgebieden zoals deze.

Al in 1991 zijn de ondergrondse gangen in de omgeving van de instorting door mij ingemeten. Als referentie is ondermeer de oude schacht opengeboord.
Aan de hand de opmetingen en met behulp van kaarten uit de Franse tijd, oude topografische kaarten, kadasterkaarten, digitale hoogtemodellen en luchtfoto's , is het mogelijk een gedetailleerd beeld te vormen van de ondergrondse gangensstelsel ten opzichte van de bovengrond.

In rood is aangegeven het Chalet Bergrust (zie ook de foto's aan het begin van deze pagina).
In geel het tot op dat moment toegankelijk gebied. Het is de laatste ondergrondse verbinding van het Fort Sint Pieter met het Noordelijk gangenstelsel. In bruin op de achtergrond de gangen die voor 1817 zijn ingestort.

Van het gangenstelsel zijn vrij gedetailleerde kaarten beschikbaar. Hiernaast is een voorbeeld weergegeven van elektrische weerstandmeting. Deze metingen zijn uitgevoerd op de Luikerweg in 1993. De gangen en verstoringen tekenen zich duidelijk af.

Voor mijn kaarten en waarnemingen is 25 Euro geboden..... Ja je moet als het nu al om 700.000 Euro gaat op de kleintjes letten.

"Plan van het Fort Sint Pieter met daar onder zich bevindende Carrieres
en de instortingen welke plaats gehad hebben den 21 en 23 e october 1817"

"Trace van het Fort Sint Pieter
en teekening van de daaronder bevindende uithollingen met betrekking tot de in october 1817 plaats gehad hebbende instortingen"

1702 Fort Sint Pieter

Fort Sint Pieter. Kaart uit 1702. Uitsneden uit de voorgaande kaart van het gebied waar zich
in december 1992 en november 2003 verzakkingen hebben voorgedaan.

ER IS MEER.. Vervolg klik hier ---> III I

Stevenhagen Geo Informatica (stevenhagen@xs4all.nl) heeft zich gespecialiseerd in het onderzoek van de Limburgs Mergelgroeven. In de afgelopen 35 jaar is een archief opgebouwd van honderden groevenkaarten, luchtfoto's kadasterkaarten, digitale hoogtemodellen en vectorkaarten.

Zo lang de voorraad strekt is het mogelijk een overzicht van de Limburgse Mergelgroeven te bestellen door overmaking van 3,50 Euro op postbanknummer 2042988 t.n.v. Stevenhagen. Vergeet niet uw adres te vermelden.

Het overzicht bestaat uit 4 kaarten met bijbehorende coordinatenlijsten van 187 mergelgroeven:
1. Maastricht
2. Margraten
3. Berg en Bemelen
4. Valkenburg

Formaat A5, 8 pagina's, tweekleurendruk, tweezijdig bedrukt. Als achtergrond is een topografische kaart gebruikt uit 1864. Uitgegeven in 1999 door Uitgeverij Matrijs als bijlage bij het Historisch Geografisch Tijdschrift 99.2 bij het artikel "De ondergrondse kalksteenwinning in Zuid Limburg" van E.E.F. Stevenhagen.