In februari 2005is aan het licht gekomen dat de gemeente Maastricht, door de schending van de Europese Habitatregeling, zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van een economisch delict. In een poging anderen in de kosten van dit strafbaar handelen te laten delen worden ook zij door Maastricht impliciet uitgenodigd betrokken te worden bij dit door de gemeente Maastricht geïnitieerd schandaal.
Omdat de betrokkenen, waaronder Natuurmonumenten, hiervoor niets voelden heeft Maastricht op 21 december in de raad besloten dat Maastricht de subsidie van Natuurmonumenten.. zonder haar instemming (?) te gebruiken om de kosten te dekken... want dat geld was binnen. En zo betaalt de Vereniging Natuurmonumenten met al haar leden mee aan de venietiging van beschermd gebied dat onder de Europese Habitatrichtlijn valt.
De pers, de gemeente, de provincie... de AID en het Openbaar Ministerie....muisstil !

Maart 2006 Nadat u dit wonderbaarlijke verhaal heeft gelezen kunt u op deze link lezen hoe de ENCI samen met de Gemeente Maastricht en onder bescherming van de provincie Limburg de Flora- en faunawet, verdrag van Malta en een besluit van rechter en dat van het Ministerie ter zijde schuift bij de kap van het ENCI-bos. De heer Mergelsberg van de ENCI interpreteert de Boswet het ISO 14001 certificaat op een zeer bijzondere manier!

Op 3 november 2003 zijn als gevolg van een waterleidingbreuk aan de Luikerweg te Maastricht zo'n 3.000.000 liter (3000 m3) water uit de reservoirs van Waterleiding Maatschappij Limburg (WML) het ondergrondse stelsel van de Sint Pietersberg ingelopen.
Het is vreemd dat pas s'morgens werd ontdekt dat de twee reservoirs waren leeggelopen. Het getuigt niet bepaald van een verantwoorde bedrijfsvoering! Gezien de hoeveelheid water was de schade beperkt en het was hetzelfde gat als dat van 1992. Maar 3000 m3 water is veel! Evenveel als de inhoud van 10 eengezinswoningen van 300 m3.
Dus geen echte instorting, maar wel een indrukwekkend gat en daardoor was de paniek erg groot.... Pers en media verdrongen zich op de noordelijke punt van de Sint Pietersberg te Maastricht, waar iedereen zich vergaapte aan dat indrukwekkend gat.

Ook al in 1992 een waterleidingbreuk.
Wat was er nu gebeurd? Of wat was er al in 1992 gebeurd? Ja want ook toen knapte de leiding met dezelfde gevolgen als nu. Toen wist de gemeente Maastricht te vertellen dat er wel vaker gaten vielen, maar... zand erover... Of nee, men vulde het gat met zand en fijn grind... want dat is goedkoper en dat vult sneller.

De heer G. schrijft mij op 26 november 2003:
"Beste Ed. Ik heb er grotendeels bijgestaan toen ze het gat hebben gedicht. Eerst hebben ze zand, toen beton en afgesloten met zand en bovenop kleine steentjes. Mijn commentaar tegen de deskundige arbeiders was: dit gaat niet goed! En ik heb een simpel voorbeeld gebruikt. Gooi een bak vol met kiezelsteentjes daarboven zand, dan weer kiezel en afsluiten met zand. Nu gebeurt het wel eens dat het in dit wonderschone land regent en kijk dan eens wat er met het zand gebeurt. Dit is een o zo simpele test om te kunnen zien wat is misgegaan. Ook deze oplossing van nu voorspel ik is dweilen met de kraan open."
....Maar ja, niets is er beweeglijker dan zand onder invloed van water.

Een instorting als juridische oplossing.
Het is een publiek geheim dat de reservoirs en/of de transportleiding in de Luikerweg al jaren grote hoeveelheden water verloren. Mensen die ondergronds door de instortingsgebieden liepen spraken zelfs van het geluid van een waterval. Het oudste reservoir stamt al uit de 19e eeuw en er is mij geen onderzoek bekend naar de staat van onderhoud van de hele infrastructuur na dit incident. Mogelijk uit angst voor een voor de gemeente of WML belastende uitkomst.
In het geval er levens te betreuren waren dan zou dood door schuld ten laste gelegd kunnen worden. Maar gelukkig was er op dat moment niemand op de Luikerweg aanwezig.

J. schrijft mij op 26 november 2003:
"in de jaren 80 is er een ondergrondse waterval geweest die duidelijk hoorbaar en na wat kruipwerk ook zichtbaar was. Men 'miste' de nodige kuubs en kwam een keer een kijkje nemen. Er was een duidelijke kalkafzetting. Het moet toen al heel lang gelekt hebben. Locatie: achter in het Vossehol."

Al in 1989 werd door de gemeente een onderzoek gedaan naar de gangen onder het reservoir. Maar vreemd genoeg zijn de rapporten en kaarten erg moeilijk boven water te krijgen. Probeert u maar eens te zoeken naar: tekening Publieke werken Maastricht No P1074 25-5-89. Maastricht was in die tijd ook eigenaar van het waterleidingbedrijf dat de reservoirs exploiteerde en de beheerder van de weg waar steeds weer gaten in vielen. WML heeft die reservoirs in 2001 overgenomen van de NUTS bedrijven in Maastricht.(..)
Nu de leiding het in 2003 wederom begeeft is het van groot juridisch belang om iedereen aan een instorting te laten denken en niet aan een ordinaire waterleidingbreuk als gevolg van achterstallig onderhoud van de leiding en slecht beheer van de weg. In het geval van een instorting kan je proberen je te beroepen op overmacht en daarmee kan je je indekken tegen juridische gevolgen!

Geld speelt geen rol.
Met een instorting als voorgewende oorzaak, met een dosis geheimzinnigheid en nog wat paniek en publiciteit was het bovendien gemakkelijk om reservepotjes stuk te slaan om uiteidelijk 700.000 euro in een groot gat te stoppen (zie voorjaarnota 2004 van de stad Maastricht wordt onder punt-14).
De Europese aanbestedingsregelingen worden terzijde geschoven door het project te starten met ... 70.000 Euro. Boven de 100.000 Euro geldt een openbare aanbesteding ! In Europa, maar niet in Maastricht? Zo kan men zonder enig protest 700.000 Euro gemeenschapsgeld onderling verdelen.... Zou dit de prijs zijn geweest voor de kapvergunning voor het ENCI-bos van de gemeente Maastricht en het gedoogbeleid van de Provincie Limburg? Ik weet het niet.. maar het is uw geld en het uw cultuurhistorisch bezit en het is uw natuurgebied.

Het getuigt echter van een bijzonder lef en ongekende brutaliteit om in de voorjaarsnota Maastricht 2004 te stellen:
"14. Gat Luikerweg. In november 2003 is een grote verzakking ontstaan in de Luikerweg nabij chalet Bergrust op de St. Pietersberg als gevolg van een instorting van het gangenstelsel ter plaatse. In opdracht van de gemeente heeft een gespecialiseerd bedrijf een speciaal opvulmiddel in het gangenstelsel ingebracht zodat daarna het wegdek weer kon worden hersteld. De ingestelde onderzoeken en genomen maatregelen hebben ca. € 0,7 mln. gekost. Een bedrag van € 0,2 mln. hiervan is reeds in de rekening 2003 als last verwerkt. De gemeente tracht de gemaakte kosten op de mede-eigenaren van het onderliggende gangenstelsel te verhalen. Op dit moment is nog onduidelijk in hoeverre dat dit gaat lukken.".

Het spel wordt door de gemeente Maastricht met een ongekende feodale arrogantie in alle naïviteit gespeeld. Niemand merkt dat de Waterleiding Maatschapij Limburg in dit verhaal al niet meer voor komt. Die zaak is blijkbaar onderhands geregeld.

De situatie was bekend.
In 1992 had ik de gangen onder Chalet Bergrust al opgemeten en dat was kort voor de leidingbreuk van 1992. In 1993 heb ik als materiedeskundige een bijdrage geleverd aan een onderzoek van de Grontmij (De Bilt, november 1993). Het bevreemdt dan ook dat de gemeente Maastricht, als opdrachtgever van het onderzoek, nu doet alsof ze niet weet hoe de situatie er ondergronds uit ziet.
Ja en het Staatstoezicht op de Mijnen heeft net alle oude kaarten de deur uitgedaan. Ze lagen opgeborgen in dozen in depot bij het archief en moesten nog worden ontsloten. Weer zo'n geval van bezuiniging die op papier geld oplevert maar in werkelijkheid geld kost.

Paniek als redmiddel.
Er werd een situatie van geheimzinnigheid en paniek gecreëerd en er werd geen tijd gegund een oorzaak te zoeken. Met een grote internationale mediashow werd het gat gedicht. De gangen zouden op instorten staan en het gebied was zelfs voor voetgangers verboden verklaard. Maar niemand die besefte hoe tegenstrijdig deze maatregel was met de grote zware vrachtwagens die tegelijk rond het gat de berg aan het volpompen waren alsof 3000 m3 water niet voldoende was. Op de afbeelding links is een van de vrachtwagens te zien bovenop de gangen die op instorten (?) zouden staan. Maar weer niemand die daar op let.
Maar ja ... waar je 3000 m3 water kwijt kan... Ze waren dus vergeten ondergronds de berg te compartimenteren.... Het liep alle kanten uit... en de Sint Pietersberg is erg groot...het was water naar de zee dragen. Ideaal voor de ondernemers want de teller draaide immers gewoon door.

Risico analyse met verouderde kaarten.
Maar het verhaal gaat verder. We bevinden ons in het land der blinden. Niemand weet toch waar het over gaat...
Niemand (alweer niemand....) merkt op dat oude kaarten worden gebruikt. De kaarten dateren uit de tijd van de vorige instorting in 1992 en men dacht te kunnen volstaan met het veranderen van het jaartal, want de situatie was de zelfde, weer een waterleidingbreuk......
Maar in 10 jaar was er bovengronds heel wat veranderd. Het Chalet Bergrust had een een metamorfose ondergaan en had een meer dan tweemaal zo grote oppervlakte gekregen. Verder was er een compleet nieuw VVV-kantoor bijgebouwd dat bijna de zelfde oppervlakte had als het oude Chalet van 1992. Blijkbaar heeft men geen enkel gevoel voor maatvoering en de toiletten van het Chalet worden gewoon aangezien voor het nieuwe VVV-kantoor.
Ook aan de leesbaarheid van de kaart heeft men weinig aandacht besteed. Voor dit artikel heb ik zelf even een kleurenkaart gemaakt en voor de duidelijkheid heb ik op de uitsnede van de kaart van het rapport van Geo Consult een paar punten met kleur geaccentueerd.
Allereerst A, het Chalet van 1992. Het gedeelte C1 heeft men helemaal over het hoofd gezien (?) en is in de risicoanalyse niet meegenomen. B, zijn de toiletten van het restaurant, maar moeiteloos worden die bestempeld als VVV-kantoor. Het echte VVV-kantoor heeft men vergeten, want dat staat nu onder de lokatie C2.
Dat het een oude situatie betreft is ook te zien aan de bestrating D die gemaakt is na de instorting uit 1992. Voor alle duidelijkheid het nieuwe gat van Maastricht van 2003 ligt op de zelfde plaats onder D (dus niet E).

Hieronder een montage van een foto van het oude Chalet en de uitbreiding van na 1992.

Het Chalet Bergrust was gesloten.. Het Fort Sint Pieter kreeg bezoek op Europees niveau, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), en die zou een warme hap aangeboden krijgen ... en ook daarom was er haast geboden. Niemand heeft dus door dat voor de risicoanalyse en de beoordeling van de positie van het chalet Bergrust, de meer dan 10 jaar oude kaarten werden gebruikt. Niemand merkt dan ook op dat het Chalet op de kaart, dus voor de verbouwing, nog slechts de helft van zijn huidige omvang had. Snel wordt er op de kaart nog wat veranderd: de toiletten van het Chalet worden bestempeld als VVV kantoor. Zie Bijlage I, VNG Plan II Geo Organisation BV
Je merkt dat men dankbaar gebruik maakt van de totale onbekwaamheid van wat Maastricht hier aan bestuurders inzet. Maar het zijn dingen die niet meer opvallen wanneer in die zelfde tijd in de stad een paar balkons van nieuwbouwwoningen omlaagkomen en het reuzenrad van de kermis door ambtenaren met grote precisie op de verkeerde plaats boven de parkeergarage wordt gezet.

Maar wat hebben ze gedaan voor die 700.000 Euro?
Ze hebben in ieder geval NIET de gangen onder het Chalet en het VVV-kantoor opgevuld, terwijl daar juist veel bezoekers komen.
Ze hebben ook NIET de instortingskoepel van de Gothardt verstevigd. Dat zou ook heel duur en riscant worden
Ze hebben WEL het onbelangrijke talud en bos naar Fort St. Pieter opgevuld...een deel waar geen hond komt!

Er is een onherstelbare schade aangericht aan het Noordelijk gangenstelsel (klik hier) van de Sint Pietersberg. De laatste verbinding van het Fort Sint Pieter met het ondergrondse Noordelijke gangenstelsel is voor goed verloren gegaan.

Om hun onkunde te benadrukken stelde Maastricht voor de Europese subsidie voor het Fort te gebruiken om vanuit het Fort met een lift weer de berg in te kunnen. Mijn broek valt uit... maar wanneer je zelf naturist bent heeft die uitspraak weinig waarde. De zuidpunt van het fort was vroeger al ten prooi gevallen aan instortingen en de schade is nu nog waar te nemen. Bovendien is de laatste verbinding met de Sint Pietersberg volgestort met "Dammer". Wanneer ze op de hoogte waren van de oude kaarten kon men weten dat men van buitenaf, vrijwel gelijkvloers zo in de ondergrondse gangen kan zijn...zonder veel investeringen, zonder de omgeving aan te tasten. Maar ja, dan blijf je met de subsidie zitten, want dan blijft er geld over.... en dat past niet in de huidige Europese gedachte.

Habitatrichtlijngebied... wat is dat?
De Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna) is in 1992 in werking getreden. De Habitatrichtlijn heeft als doel de biologische diversiteit in de Europese Unie in stand te houden.
De Habitatrichtlijn heeft twee beschermingsstrategieën:
* de bescherming van natuurlijke habitats en habitats van een aantal specifieke soorten (gebiedsbescherming);
* de strikte bescherming van soorten die belang zijn voor de Europese Unie. (soortbescherming).


Een onrechtmatige daad
Het gebied tussen Fort Sint Pieter en de Luikerweg behoort tot het Habitatrichtlijngebied St. Pietersberg en Jekerdal Natura 2000 nummer: NL9801025 (klik hier). In dit geval heeft de gemeente Maastricht opdracht gegeven de habitat (leefomgeving) van beschermde vleermuizen te verstoren. Door in het habitatgebied de gangen vol te storten met "Dämmer", met een voor mij onbekende samenstelling, is het gangenstelsel van een kant volledig afgesloten en wordt het microklimaat van een groot deel van het Noordelijk Gangenstelsel verstoord. Men heeft mij gerapporteerd dat de temperatuur hoger is en dat er een bedorven lucht hangt die aan de "dämmer" wordt toegeschreven.
Ook is de oppervlakte van het habitatgebied ondergronds verkleind en ook dat is in strijd met de Europese richtlijn.
Men kan geen beroep doen op algemeen belang, veiligheid of dringende noodzaak: de opvulling van dit gedeelte werd beschreven als preventief.
Mij is onbekend hoeveel woorden in het rapport van Geo Consult zijn gespendeerd om deze aktie te verantwoorden en wie (?) toestemming heeft verleend tot dit, voor het Europees recht, strafbaar handelen?
Is de habitatrichtlijn wel ter sprake gebracht? Is er aan de meldingsplicht voldaan? Zijn alternatieven onderzocht, zijn de gevolgen onderzocht.....? Voor 700.000 Euro mag je toch wel verwachten dat er verantwoord wordt gehandeld!



Het is een bijzonder plan.
Maar zijn deze mensen dan werkelijk zo dom als ik ze doe voorkomen. Mijn antwoord is een duidelijk nee! U bent misschien dom, maar zij zijn dat niet. De gangen zijn opgevuld onder de Luikerweg en onder het talud van het Fort Sint Pieter...en dus ..niiiiiet... onder het Chalet. Dat hoefde ook niet want ze gebruikten gewoon de oude tekeningen met een veel kleiner Chalet Bergrust dan er in werkelijkheid staat.

Stel nu, nadat we 700.000 euro uitgegeven hebben:
a. in het talud met bos en struikgewas "waar zelfs geen hond komt schijten", zakt er een boom ongemerkt twee meter diep de grond in of in een ander voorbeeld...
b. door wat kleine spanningen ontstaat een barst in de ruit van het Chalet...en gelijk grote paniek!

Waar zou je nog eens 200.000 euro voor kunnen lospeuteren?
Slim of niet slim? Even verder ligt de instortingskoepel bekend als Gothardt... daar zullen we het nu niet over hebben.
Kijk en die kleine spanningen kan je opwekken door de gangen totaan de rand van het Chalet te vullen en daarbuiten alles open te laten.

En toch weer een lek!.
Even dreigde iets buiten het draaiboek te gebeuren toen bleek dat na het dichten van het gat de krant melding maakte dat de waterleiding weer lekte. Ja dat is natuurlijk vervelend wannneer de leiding lekt en er is nog geen instorting. Maar zo belangrijk was dat niet meer, de pers was al weg. Maar een paar maanden later kwam de WML weer in het nieuws toen er een waterleiding van de WML lekte onder de dijk van het Julianakanaal in Stein (klik hier) en een heel dorp moest worden geëvacueerd omdat de dijk aan het verzakken was. Ook dat was even spannend. En dat heeft ook weer veel geld gekost.
Ons en uw geld!

Waterleiding Maatschappij Limburg meldt in haar Jaarverslag 2003(Klik hier):
".... Feit is dat de drinkwatervoorziening voor de klanten van WML geen moment in gevaar is geweest. De eerste aandacht gaat in dit soort situaties steeds uit naar een ongestoorde en veilige drinkwaterlevering. De klant centraal, ook en zeker in het geval van calamiteiten...."
Geen woord over veiligheid, geen woord over verantwoordelijkheid... alleen de klant telt!

We kijken naar een show die we samen betalen.
Intussen heeft een "deskundig ambtenaar" de geldkraan opengedraaid, maar er is nu niemand meer die hem kan dichtdraaien. Zo ontstaat op de verkeerde plaats een financieel gat dat de burger mag dichten.
De Sint Pietersberg is een cultureel en industrieel monument en daar horen de huidige toegankelijke instortingsgebieden bij. De berg met al haar ingekraste herinneringen is veel ouder dan de Nachtwacht. Maar uit culturele armoede heeft een ambtenaar anno 2003 een winterschilder geregeld om onze Nachtwacht te restaureren. Ondergronds betekent het dat Fort Sint Pieter zijn laatste verbinding, met het Noordelijk Gangenstelsel waartoe het behoort, verliest.

Het slachtoffer moet de dader betalen
Maar mijn verhaal is nog steeds niet af! Hierboven stel ik dat de gemeente Maastricht samen met de Waterleiding Maatschappij Limburg (WML) schuldig is aan alle toegebrachte schade en de buitensporige kosten die nu afgewenteld worden op de gemeenschap.
De wijze waarop men probeert juridisch de dans te ontlopen, door te spreken van een instorting om zich niet te hoeven verantwoorden voor wat er werkelijk is gebeurd, is meer dan zorgelijk. De veiligheid van burgers wordt door de bestuurders, met al hun invloed en beschikbare machtsmiddelen en hun invloed op de media, ondergeschikt gemaakt aan de politiek.
Moreel verwerpelijk is de poging om dit bestuurlijk falen ook nog lonend te maken ten koste van de slachtoffers:

Voorjaarsnota 2004 punt 14: Gat Luikerweg: "citaat"..
"In november 2003 is een grote verzakking ontstaan in de Luikerweg nabij chalet Bergrust op de St. Pietersberg als gevolg van een instorting van het gangenstelsel ter plaatse. ......... De ingestelde onderzoeken en genomen maatregelen hebben ca. 700.000 Euro gekost. .... De gemeente tracht de gemaakte kosten op de mede-eigenaren van het onderliggende gangenstelsel te verhalen."

... maar dat is vreemd...doet WML opeens niet meer mee?
Maar u raadt het.... niemand die daar op let.

Er ligt een voorstel voor een volgende instorting
Men wil de grond die vrijkomt bij de herinrichting van de omgeving van het fort deponeren op de voormalige voetbalvelden op de Sint Pietersberg. Ik volsta met de opmerking: "niet doen!".

Ook al in 1992 - 1993

Symptomatisch gedrag:
Dus eigenlijk hebben we weinig geleerd in 10 jaar en zijn we weinig veranderd. Een woordvoerder van de gemeente zij al in 1992-1993:
"Er zijn al meerdere verzakkingen geweest. De gemeente zorgt, als beheerder van de weg dat die zo snel mogelijk worden hersteld"..
Coordinatie:
"Een woordvoerder van de provincie stelt dat deze niet verantwoordelijk is voor de ondergrond...."
"De gemeentewoordvoerder houdt vol dat de provincie verantwoordelijk is voor de ondergrond....."

Zoek de tien verschillen de situatie van 1992 en die van nu, 10 jaar later....in 2003.

Ook de waterleidingwet is overtreden:
Artikel 15e.
1. De eigenaar van een collectief leidingnet draagt ervoor zorg dat het ontwerp van het leidingnet, de daarin toe te passen materialen en de staat van het leidingnet zodanig zijn dat deze geen omstandigheid opleveren waardoor niet wordt voldaan aan de krachtens artikel 4, tweede lid, onder a, of negende lid juncto tweede lid, onder a, gestelde eisen alsmede dat deze de deugdelijkheid van het leidingwater niet aantasten.

Zoetermeer, februari/maart 2005

In februari 2005is aan het licht gekomen dat de gemeente Maastricht, door de schending van de Europese Habitatregeling, zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van een economisch delict.
In een poging anderen in de kosten van dit strafbaar handelen te laten delen worden ook zij door Maastricht impliciet uitgenodigd betrokken te worden bij dit door de gemeente Maastricht geïnitieerd schandaal.
Omdat de betrokkenen, waaronder Natuurmonumenten, hiervoor niets voelden heeft Maastricht op 21 december in de raad besloten dat Maastricht de subsidie van Natuurmonumenten.. zonder haar instemming (?) te gebruiken om de kosten te dekken... want dat geld was binnen. En zo betaalt de Vereniging Natuurmonumenten met al haar leden mee aan de venietiging van beschermd gebied dat onder de Europese Habitatrichtlijn valt.

Daar kan Natuurmonumenten niets ? aan doen want het was list en bedrog. Wat hierboven staat is mijn interpretatie van de raadsbesluiten hieronder. Vlak voor de Kerst werd het project "restauratie Fort Sint Pieter" nog even uitgebreid met (zie raadsbesluiten punt 18)

6. Kennis te nemen van de inbreng van de kosten van het 'gat' in de Luikerweg' als extra projectkosten voor Interreg-subsidie.
7. Akkoord te gaan met het toevoegen van de kosten voor de inspectie van het gangenstelsel, alsmede de kosten van de juridische procedures als gevolg van het gat in de Luikerweg, aan de projectbegroting. En eventuele extra Interreg subsidie te oormerken als dekking voor deze kosten, in de volgorde:
1e zeker stellen van oorspronkelijke Interregsubsidie,
2e dekking van de extra kosten in verband met de problematiek van de Luikerweg en
3e dekking van de reeds gemaakte kosten.
8. Akkoord te gaan met de op dit moment gemaakte kosten en aangegane verplichtingen zoals gespecificeerd in het voorstel.

En niemand die het opmerkt... En zo neemt de Vereniging Natuurmonumenten deel aan een "criminele" organisatie. Ik mag geen juridische uitspraak doen, maar het is een meer dan laakbaar gedrag van onze bestuurders. Het verhaal lijkt op de handelswijze van Holland Patritcia en Interim Justitia Interim. Deze namen bestaan niet maar de echte lezer weet wat ik bedoel. Zonder dat je het wilt ben je betrokken.

Strafbaar maar onbestraft

En wat doet de overheid....?

04 februari: dhr Vijfvinkel AID is in kennis gesteld
04 februari: DLG is op de hoogte gebracht
08 februari: Natuurmonumenten H. van Suylen
10 februari: Gem. Maastricht, dhr P. van den Dijck
10 februari: Provincie Limburg, dhr Jansen
..
16 februari: Controleur AID Titulaer: stelt taak van de provincie (?? maar wanneer de provincie zichzelf moet vervolgen)
-----------> De AID voelt zich hier niet verantwoordelijk voor het handhaven van de Habitatregeling
-----------> Pr. Limburg Jansen (10 feb) wist ook niet wat hij ermee moest. Dus de habitatregeling wordt NIET toegepast!
16 februari: Juridische adviesdienst ingeschakeld, Groepering met belang ingeschakeld.
16 februari: Communicatiebureau in Maastricht onderzoekt achtergrond van ondergetekende.
17 februari: AID: Titulaar bevestigt: Habitatrichtlijn zal hij niet handhaven. Alleen Flora- en faunawet art 9.
18 februari: OM Maastricht ingelicht. Er passeren termen als: niet opportuun, overheid niet vervolgbaar. Ook wordt door het Openbaar Ministerie gesuggereerd dat ik alleen dit economisch delict kan laten vervolgen (verzoek tot handhaving) wanneer ik een persoonlijk belang heb.

17 februari. Bijzonder "interessante" ontwikkeling:
De AID meldt mij telefonisch dat de Europese Habitatrichtlijn NIET van toepassing is. Dat is iets voor de provincie (?).En dat maakt dit geval uniek in Europa. Maastricht is daarmee een Europese enclave, want alleen hier in Maastricht geldt de Habitatrichtlijn niet!
Met betrekking tot de Flora- en Faunawet wordt alleen gehanteerd: (mijn samenvatting) geen lijk - geen zaak
Hij handelt op grond van artikel 13 van de Flora- en faunawet Artikel 13:Bepalingen betreffende het bezit, het vervoer en de handel(?) van dieren...En ik weet dat dat onder de Luikerweg ook niet gebeurde... Vandaag corrigeerde men zich: Artikel 9. Het is verboden dieren, behorende tot een beschermde inheemse diersoort, te doden, te verwonden, te vangen, te bemachtigen of met het oog daarop op te sporen. Dus blijkbaar zoekt met een artikel dat niet van toepassing is op dit geval ... om vervolgend toe te passen. Of de man zit met gedachten nog steeds bovengronds. Ik zal jullie op de hoogte brengen wanneer ze artikel 10, 11 en hoofdstuk IV begrijpen.

1 maart: iedereen houdt zich nog stil, tot het Openbaar Ministerie (OM) toe. Het OM toonde zich weinig geïnteresseerd in mijn melding omdat ik geen "belanghebbende zou zijn. Reden voor een aantal "belanghebbenden" om de stilte te doorbreken...
Inmiddels is het eind mei en Maastricht denkt door dood te zwijgen het probleem in de doofpot gestopt te hebben. Maar daarvoor moesten ze wel afzien van verdere schadeclaims...

ER IS MEER I> Vervolg klik hier ---> II III

Stevenhagen Geo Informatica (stevenhagen@xs4all.nl) heeft zich gespecialiseerd in het onderzoek van de Limburgs Mergelgroeven. In de afgelopen 35 jaar is een archief opgebouwd van honderden groevenkaarten, luchtfoto's kadasterkaarten, digitale hoogtemodellen en vectorkaarten.

Maar in Limburg gelden eigen regels.. Nog een voorbeeld van het subsidieren van wetsovertredingen. Een voorbeeld van door de provincie Limburg gesubsidieerd plagiaat. Luck Walschot van de Stichting Ondergrondse Werken, voormalig secretaris van de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven (SOK) heeft, gefaciliteerd door het Monumentenhuis, ook een boek uitgegeven: klik hier. Ik herken veel van mijn kaarten. Een voorbeeld van door de provincie Limburg gesubsidieerd plagiaat en bronvervalsing. Het maakt het beeld compleet hoe men in Maastricht met cultureel erfgoed, onderzoek en wetenschap omgaat. Als onderzoeker heb ik het lidmaatschap van het Natuurhistorisch Genootschap Limburg en de SOK verlaten omdat mijn kritische houding niet op prijs wordt gesteld en omdat het NHGL in mijn ogen door haar handelen of nalaten van handelen plagiaat van onderzoeksresultaten gedoogt!