[w001] Mergel gebroken van L.Walschot, gesubsidieerd plagiaat: een inventarisatie van ondergrondse kalksteengroeven in Nederland
Mergel gebroken - Luck Walschot - Gesubsidieerd plagiaat
Mergel gebroken, a book about the limestone mines in Limburg published by Luck Walschot.
An experienced reader will notice a lot of incorrect statements and also
coördinates of entrances that are more than just once incorrect.
He compiled the book with material of others without the permission of copyright holders.
In some cases he even changed the name of the author of material he published.
Though the book was heavily subsidised the price is still 45 Euro.
Opmerking vooraf.
Mijn kritieken over het boek Mergel gebroken heb ik geschreven als lid van de
Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven (SOK), van het Natuurhistorisch Genootschap Limburg.
Ook het boek Mergel gebroken is geschreven door een lid en oud bestuurslid van de zelfde studievereniging.
Ik haal voorbeelden aan van plagiaat en bronvervalsing gepleegd door de schrijver Luck Walschot en door Jan Laumen
en wijs het bestuur van de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven op haar verantwoordelijkheid en roep
op tot een stellingname.
Het bestuur van de studiegroep van het Natuurhistorisch Genootschap Limburg laat weten dat zij deze verantwoordelijkheid
uitdrukkelijk van de hand wijst en voelt zich geen partij en wil niet in verband gebracht worden met het boek
omdat het boek op persoonlijke titel is geschreven. Dit standpunt is bijzonder afkeurenswaardig omdat een organisatie, als Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven van het Natuurhistorisch Genootschap,
daarmee in mijn ogen plagiaat en bronvervalsing onder haar leden gedoogd. Dit was voor mij reden omuit de studiegroep te stappen
en het lidmaatschap NHGL op te zeggen.
Kritiek gaat ook uit naar de subsidieverstrekkers: Provincie Limburg,Gemeente Maastricht, Gemeente Valkenburg en Northsea Consultantie.
De gedeputeerde voor cultureel erfgoed, Martin Eurlings, schrijver van het voorwoord, heeft ook na herhaaldelijk schrijven niet
de moed getoond zichtbaar stelling te nemen.
Zoetermeer, 9 juni 2004
E.E.F. Stevenhagen
Een gemiste kans, vele onjuistheden, onvolledig, plagiaat en bronvervalsing,
gesubsidieerd door de provincie Limburg en de gemeente Maastricht.
Mergel Gebroken, een inventarisatie van ondergrondse kalksteengroeven in Nederland
door Luck Walschot, ISBN 90-90154 14-0
Het is al weer enige tijd geleden dat het boek Gebroken Mergel, met als auteur Luck Walschot,
is verschenen.
In dit boek wordt een overzicht gegeven van de Limburgse Mergelgroeven. Hoewel dit boek zwaar is gesubsidieerd
en Walschot niet heeft geschroomd alle bronnen om zich heen te copiëren moet er toch nog 45 Euro
voor worden neergeteld.
Helaas moet de deskundige lezer vaststellen dat veel gegevens onjuist zijn, coördinaten foutief zijn weergegeven
en zelf bronnen zijn vervalst.
Uit de keuze van het kaartmateriaal valt bovendien af te leiden dat de schrijver slecht op de hoogte was van het
beschikbare actuele kaartmateriaal. Een en ander zal ik hieronder toelichten.
De schrijver Luck Walschot is secretaris geweest van de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven (SOK)
en is ook nu nog lid van de SOK.
De SOK vierde in 2003 haar 25 jarig bestaan.
Van een kant is dat jubileum een felicitatie waard maar het is treurig vast te moeten stellen dat de SOK
met al haar studiegenoten niet in staat is geweest dit jubileum te vieren met een eigen publikatie waarin alle
Limburgse mergelgroeven in alle diepgang worden beschreven.
Nu moeten we het doen met een publikatie die te vergelijken is met de Hunnebeddengids
die Frits Bom ooit heeft uitgegeven.
Ook ik was lid van de SOK en ook ik moet bij het lezen van dit boek van dichtbij vaststellen hoe er
misbruik is gemaakt van andermans onzoekzoeksresultaten waarbij niet geschroomd werd bronnen moedwillig te vervalsen.
De SOK draagt hierin naar mijn mening ook een verantwoordelijkheid.
Enerzijds om de kwaliteit van onderzoek te bevorderen en te bewaken,
anderzijds om misbruik van andermans onderzoeksresultaten en moedwillige bronvervalsing
zoals door Luck Walschot, lid van de SOK, herhaaldelijk heeft gedaan, af te keuren.
Dit heeft het bestuur van de SOK niet gedaan!
Door Walschot ook nu te betrekken in een nieuwe inventarisatie 2003 stel ik vast dat
de SOK de wijze van handelen van Luck Walschot en Jan Laumen gedoogt, iets waartegen
ik hierbij uitdrukkelijk stelling neem.
Verder over mergel Gebroken
Servé Minus (eindredactie) en ook Raymon Beelen en Ronn van de Hoogen (vormgeving) hebben mooi werk afgeleverd.
Wel is het soms moeilijk een bepaalde groeve en een overzichtskaart snel te kunnen combineren en
mis ik een logische structuur in de opbouw waardoor het bemoeilijkt wordt iets snel op te zoeken.
Een Werner Felder bewonder ik voor zijn kundigheid met betrekking tot ondermeer de geologie van Limburg.
Zijn bijdrage valt, voor degene die meer informatie wenst, uitgebreider te lezen in
"Krijt van Zuid-Limburg" (TNO Delft/Utrecht 2000, ISBN 90-6743-710-7).
Hoewel dit laatste boek een grotere omvang heeft dan mergel gebroken en in drukkwaliteit vergelijkbaar is,
met Mergel Gebroken zoek ik naar een verklaring voor het grote prijsverschil:
10 Euro voor Krijt van Zuid-Limburg en 45 Euro voor Mergel Gebroken. Alleen al de Gedeputeerde Staten van Limburg hebben
19.840 Euro aan subsidie verstrekt als "bijdrage" aan deze oplage van 750 exemplaren waarvoor Drukkery Tonnaer
naar zijn zeggen 11.000 Euro in rekening heeft gebracht.
Natuurlijk komen er meer kosten bij, maar er was ook meer subsidie.
Maar op grond van deze som is er nog een "positief saldo" van ruim 42.500 Euro te verklaren!
Ik bschouw het boek daarom eerder als een commerciële activiteit waarbij zaken als studie en onderzoek
van ondergeschikt belang zijn. Een en ander zal ik hieronder toelichten.
Zelf ben ik ben vooral een kenner van kaarten en archieven. Jarenlang heb ik Luck Walschot
voorzien van mijn kaartmateriaal en ook van mijn gehele coördinatenbestand heb ik digitaal aangeleverd.
Dat is ook de reden waarom ik benieuwd was naar vooral de kartografische inhoud en de wijze waarop
hij mij in de bronvermelding had ondergebracht.
Helaas moet ik vaststellen dat al mijn kaarten als anoniem werden bestempeld, of aan een onbekende maker werden
toegeschreven. In een geval had de auteur zelfs zonder schroom mijn naam zorgvuldig verwijderd en had
hij, Luck Walschot, zichzelf als maker aan zijn overzicht toegevoegd (!).
Ik heb er een paar voorbeelden uitgezocht die mij in zijn publikatie bijzonder opvielen.
1. De Ravensboschgroeve pag 229
De kaart is opgemeten door Stevenhagen (1993) maar door Walschot toegeschreven aan Bochman (1985).
Links: kaart Bochman -- midden: kaart in Mergel Gebroken toegekend aan Bochman maar gekarteerd door
ondergetekende -- rechts: kaart Stevenhagen.
At the left the map of the Ravensboschgroeve made by Han Bochman ,
at the right the same location but a map made by Ed Stevenhagen.
In the middle the map used by Walschot where he listed Bochman as the maker.
Dat is jammer , een slordige fout. Ik herken mijn kaart (rechts) maar die wordt in Mergel Gebroken "deskundig"
toegewezen aan Han Bochman.
Ik ken de kaarten van Han en die van de Ravensboschgroeve 1985 (links).
Maar de verschillen zijn meer dan duidelijk aan te wijzen met mijn kaart rechts.
Han is overigens de eerste die een vrijwel compleet totaaloverzicht van de groeven op kaart
heeft gecompileerd en belangeloos beschikbaar heeft gesteld.
Maar de toewijzing van de karteerder is door Walschot niet juist en het gebruik van de kaart onrechtmatig
2. De Gasthuisdelgroeve II pag. 81
Kaart opgemeten door Stevenhagen (1992) door Walschot toegeschreven aan Bochman/Bindels jaartal onbekend.
Links kaart in Mergel gebroken toegeschreven aan Bochman/Bindels, rechts de kartering van Stevenhagen.
At the right the map Ed Stevenhagen made from the Gasthuisdelgroeve.
At the Left the map used by Walschot where he listed Bochman as the maker.
He , dat is toch weer vreemd... weer volgens "de deskundige" gekarteerd door Bochman en Bindels,
terwijl de gelijkenis met mijn kartering die ik aan Luck gegeven heb wel erg verbluffend is.
Mogelijk heb ik mensen verkeerd ingeschat.
3. De Barakkengroeve pag. 150
Kaart door Stevenhagen samengesteld (1996), door Walschot gekopieerd.
At the right the map of the Barakkengroeve compiled by Ed Stevenhagen .
The original three maps were digitised and scaled and orientated in a way that they would form one map.
At the left the same map used by Walschot in a crude way copied and used in his publication. This is also one of
the examples where the direction of North is pointing to the South. The correct North is at the top of the map.
Nee deze groeve heb ik niet opgemeten.
Op het RIN in Leersum heb ik de originele kaarten gekopieerd en vanwege de grootte weer aan elkaar geplakt.
De drie kaarten heb ik vervolgens weer op schaal gebracht en gedigitaliseerd en weer ten opzichte van elkaar
georienteerd. Daar ben je een hele tijd mee bezig.
De meeste kaarten zijn d.m.v. tracing gecopieerd. Deze kaart was echter in kleur en het is duidelijk dat tracing niet werkte
en men de kaart van mij gewoon heeft gescand.
In het drukproces vindt blijkbaar een vertekening plaats die ik in dit voorbeeld ongedaan heb gemaakt.
De door Walschot gepresenteerde kaart werd vervormd weergegeven.
Je zou bijna de indruk krijgen dat dit opzettelijk was gebeurd om de vergelijking met mijn kaart onmogelijk te maken.
Dat zou wel bijzonder kwalijk zijn om zo opzettelijk fouten te introduceren.
Technieken zijn veranderd, voor een mooie kaart verwijs ik naar mijn site voor een Scalable Vector versie (SVG).
Verder struikel ik nog over een "verklaring" voor de naam Barakkenberg.... leuk geprobeerd...
maar ik gebruik de kadasterkaarten uit 1820 als uitgangspunt en daar wordt al gespoken over "Bracken Bosch".
4. De Bakkersboschgroeve pag 68
Kaart, opgemeten door Stevenhagen (1990) wordt door Walschot aangeduid met "karteerder anoniem"
At the right the map made by Ed Stevenhagen of the Bakkersboschgroeve.
At the left the same map used by Walschot where he listed the maker as unknown.
Mooie groeve, vanwege de vele drank die je om je heen waarneemt.
De karteerder is onbekend ?? verneem ik van dit standaardwerk.
Toch weet ik zeker dat ik Luck de kaart heb gegeven.
Mogelijk heeft hij toch een bezoek aan deze als wijnkelder ingerichte groeve Cave Cadier gebracht.
En dan is de uitgestalde verleiding bijzonder groot....
Nee wat hier staat is niet juist, de kaart is zelfs incompleet want ook de uitgang aan de zijde van
het Missiehuis heb ik in 1990 reeds gekarteerd. Toch begin ik een onbehaaglijk gevoel te krijgen.
5. Oude groeve Sint Joseph pag. 123
Kaart door Stevenhagen opgemeten (1990) door Walschot overgenomen met "karteerder anoniem"
At the right the map made by Ed Stevenhagen of the "Oude groeve Sint Joseph".
At the left the same map used by Walschot where he listed the maker as unknown.
Weer een kaart van een anonieme maker. Maar dat is vreemd want ik weet zeker dat..
Een beetje bronnnenonderzoek mag je toch eigenlijk wel verwachten bij een boek met deze pretentie.
Met de afdruk rechts was dat toch niet moeilijk geweest om mijn naam uit te spellen.
Wanneer je niets hoeft te doen aan layout, geologie, de coördinatenlijst, de diverse indexen
(en blijkbaar ook de kaarten) dan mag je toch wel iets doen aan brononderzoek.
5. De Apostelgroeve pag. 21
Oude, achterhaalde kaart (1954) opgenomen zonder zich te bekommeren om de bron.
Eveneens gekarteerd door Stevenhagen (1992)
Links uit Gebroken Mergel: maker ondbekend, rechts kartering Stevenhagen.
At the right the map made by Ed Stevenhagen of the Apostelgroeve and published in SOK-mededelingen 32.
At the left an older map used by Walschot where he also listed the maker as unknown to him.
This is strange because everyone who has read the report of van Wijngaarde
knows that de Wilde and Nieuwenhoven made the map in 1954.
Toevallig had ik mijn kaart al gepubliceerd in SOK-mededelingen 32.
Toch .... of juist daarom wordt er volstaan met een schematische kaart van... ja van wie ook al weer?
Onbekend, maar niet anoniem. Er is blijkbaar een verschil tussen onbekend en anoniem,
en ik ben niet onbekend maar blijkbaar wel anoniem!
Ik weet het al..! Op de kaartenverzameling van Han stond geen naam en dan houdt het op ...
Nu ben ik op het RIN geweest en dat wil ik van Luck niet vragen, het is tenslotten een hele reis naar Leersum.
Maar een beetje kenner van het rapport van van Wijngaarden leest : "de Wilde en van Nieuwenhoven (1954),
plattegrond, geschiedenis, fauna en klimaat" zie ook Publ. Nat.Hist.Gen.: 7:51-83.
Dat mijn kaart niet is opgenomen is jammer maar kan een verklaring hebben: als schrijver van 't Ondergrondse, zeker wanneer je aandacht wil besteden aan stijl en zinsbouw, blijft weinig tijd over om SOK mededelingen door te lezen. Hier toon ik begrip.
Laten we een volgende steekproef doen.
6. De Scharnderberg pag. 113
Schetsmatige kaart gepubliceerd terwijl nauwkeurig kaartmateriaal beschikbaar was (van Schaïk, Stevenhagen, Diederen).
Links uit Gebroken Mergel, rechts de kartering van Stevenhagen.
At the right the map made by Ed Stevenhagen of the Scharnderberg.
At the left an older map used by Walschot though he could know that already the Germans made a better and accurate map
more dat 50 years ago in World War II.
Ja ik moet toegeven ook Luck heb ik deze kaart nooit gegeven. Dit is dus vandaag een soort première.
Van Schaik had ook aan een klein gedeelte opgemeten: van trap tot trap aan de oostzijde.
Op mijn kaart ontbreekt zie ik nog een stukje.. verkeerde kopie gescanned. Luck had de kaart dus niet.
Door ... een lang verhaal ... heb ik de kaart weer van de tekentafel gegooid.
Gemeente Margraten had geen oor voor de door mij vastgestelde onveilige situatie:
bebouwing boven een inmstortingskoepel. Diederen heeft toen ook een opmeting verricht en een kaart uitgebracht.
Maar inmiddels is bekend dat de Duitsers de groeve in de laatste Wereldoorlog reeds in alle details hadden
vastgelegd (archief Silvertant). Het bestaan van deze kaart is inmiddels enige jaren onder ons bekend.
Op de Duitse kaart wordt zelfs melding gemaakt van een schacht. Ja wie is nu karteerder en wat druk je af?
De nauwkeurige Duitse kaart of de kaart de op de achterzijde van een bierviltje past?
Eigenlijk is dat de keuze van de redactie want ik begin te begrijpen dat dit boek bedoeld is voor een breed
publiek, de Sok nu en de Sleghte morgen.
Ik moet toegeven ik ben jaloers dat je met halve waarheden en wat plak en knipwerk uit andermans onderzoeken
subsidie van de provincie krijgt. Ja dat levert frustratie op wanneer onderzoek of kwaliteit blijkbaar
niet meer telt in deze tijd.
7. Groeve Sansoved pag 234
Moedwillige bronvervalsing. Gekarteerd door Stevenhagen (1988), Walschot heeft zichzelf en
Laumen aangewezen als zijnde de makers (1991).
Links uit Gebroken Mergel toegeschreven aan Walschot en Laumen, rechts kartering Stevenhagen.
At the right the map made by Ed Stevenhagen in 1988 of the Groeve Sansoved.
At the left the map used by Walschot in his publication.
For him it was no problem to say that he and his frien Laumen (!) was the maker of the map.
Ja in die tijd noemde ik het het ten onrechte Invarsputje.
Het was best spannend, de bovenste ingang was reeds bekend maar achterin kwam je de koele lucht door een instorting tegemoet, en ook de graafrichting wezen op een tweede ingang,
maar er was toen ondergronds geen doorkomen aan.
In het bos vond al snel een gat dat ik ruim een meter diep heb uitgegraven waarna ik
me naar beneden heb laten glijden om me vervolgens weer naar boven uit te graven...
Ja toen in 1988, deed je dat nog.
Volgens mij heeft Hub G. kort daarna de verbinding tussen de twee stelseltjes tot stand gebracht.
Een nieuw stelseltje gevonden... kroon op het werk.
Maar wat ik nu zie is toch echt geschiedvervalsing
als auteur... Walschot/Laumen 1991 .(?). met mijn kaart.. die ik eens aan Luck heb gegeven .?!
Zoek de 10 verschillen zou ik maar zeggen.
8. Groete Erd pag. 84
Voorbeeld van een kaart, links, die Walschot zelf heeft gemaakt (1997) : onjuiste proporties en orientering.
At the left a map made by Luck Walschot, at the right the same location surveyed by Ed Stevenhagen.
Natuurlijk zijn er ook groeven die de auteur zelf heeft gekarteerd, zoals de Groete Erd (links).
Zelf heb ik een ander idee over karteren.
Niet alleen is het onduidelijk welke afmetingen de groeve heeft, ook de orientatie wijkt 45 graden af van
de werkelijkheid. Rechts het veldwerk van de opmeting van dezelfde groeve door ondergetekende. De bomen worden door mij eveneens in kaart gebracht omdat deze weer zijn terug te
herkennen op de luchtfoto's.
In een volgend artikel van Walschot zou het mij niets verbazen wanneer hij zijn naam onder mijn kaart plaatst.
9. Aardappelbergske pag. 20
Plagiaat, bronvervalsing. Het volgende voorbeeld moet dit illustreren. Links noemt Walschot zich samen met Smit de maker van de kaart die meer dan een
toevallige gelijkenis vertoont met mijn kaart rechts. In het midden zijn de kaarten over elkaar heengelegd.
At the left a map copied by Luck Walschot.. at the right the same location surveyed by Ed Stevenhagen.
Nu ken ik Luck Walschot en ik weet dat bij het opmeten de maatvoering van zijn schoenen een grote rol speelt.
Bovenstaande groeve heb ik opgemeten met een laserafstandmeter, pentagoonprimsma, stalen meetband, vizierkompas.
Elke karteerder bepaalt welke uitstulping hij wel of niet meeneemt en op welke hoogte hij de maat neemt....
en dan is de gelijkenis meer dan toevallig... zelf de hoekige instulping linksonder!
10. Scheggeldergrub pag. 114
Nee, de schrijver van het boek kan geen mergelgroeven karteren, hoewel hij in het boek wel die indruk wil wekken!
Dat ik niet overdrijf over die schoenen en die maatvoering wil ik best nader illustreren.
De linker kaart is gemaakt door Walschot/Smit in (1991). Rechts is de kaart die ik van dezelfde lokatie heb gemaakt.
Denk wel ... het is precies dezelfde groeve! Dat de maatvoering bij de heer Luck niet volledig is en de orientatie van het
noorden aan het toeval wordt overgelaten ... ja het aardmagnetisme kan blijkbaar heel grillig zijn... maar een beetje gevoel
voor verhouding zou je toch in een schets (kartering?) kunnen overbrengen.
11. St Joseph pag. 122
Wanneer je geen toestemming wil vragen voor publicatie , dat zet je er blijkbaar gewoon iemand anders als maker onder....
Weer een van mijn kaarten die hij zonder schroom gebruikt.
De Nieuwe Groeve Sint Joseph, door mij opgemeten in 1993 - 1994.
Er bestond inderdaad een schetsmatige kaart zonder, zoals dat heet , een meetkundige grondslag.
Walschot had deze kaart van mij gekregen maar schroomt ook hier niet een andere karteerder
in de index op te nemen.
Luck Walschot brengt samen met Jan Laumen de publicaties uit "t Ondergrondse".
Ook blijkt het heel gebruikelijk te zijn zonder correcte bronvermelding te kopieren
en de auteursrechten van het plagiaat te claimen.
Wanneer alleen al de eerste 4 nummers bekijk herken ik mijn kaarten op no 2 pag 18, no 3 pag 28,
no 3 pag 50, no 4 pag 9, no 4 pag 14.
In no 4, afbeelding 3 is, van een door mij als vertrouwelijk bestempelde kaart, door Jan Laumen de tekst vertrouwelijk verwijderd
en met opzet en grote zorgvuldigheid mijn naam als auteur eveneens verwijderd.
In de colofon heet het "dat het uitsluitend recht tot uitgeven aan 't Ondergrondse wordt overgedragen".
Links mijn oorspronkelijke kaart (Vertrouwelijk!), rechts de kaart zoals die door "zijn" Stichting Ondergrondse Werken
zonder kennisgeving en zonder toestemming is gepubliceerd.
Slotbeschouwing
I just discribed some of the many examples I found in the book Mergel Gebroken.
It hurts when you see how Luck Walschot copies, manipulates and even
falcifies sources.
It hurts when you put time and effort in making accurate and correct maps and you find your own maps
as anonymous in a publication where scientific value and correctness are of no value.
Ik heb alleen een paar opvallende voorbeelden genomen.
Ik herken nog veel meer kaarten in het boek die door mij zijn gemaakt of gecompileerd.
Het zou een te grote opsomming worden wanneer ik alles zou vermelden.
Ook kleinere zaken beginnen op te vallen. Mensen die hun sporen hebben verdiend worden met een
zekere onverschilligheid genoemd. Een Ir D.C. van Schaïk wordt gewoon Schaïk (pag 339 no 12),
F.S. van Westreenen wordt Westrenen, van (pag 334),
SOK mededelingen is dan een tijdschrift,
en de leden van de Studiegroep (SOK) behoren tot de categorie diversen (pag. 340 no. 73),
een J. Silvertant wordt J. Silvertand (pag. 339 no.5).
Maar ook toponiemen en de daarvan afgeleide groevebenamingen moeten het ontgelden:
een Scheggeldergrub wordt Schegeldergrub (pag 330).
Maar terugkomend op "wij" en de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven (SOK).
Wij als SOK moeten ons afvragen of wij als SOK een studievereniging met onderzoek als primaire doelstelling zijn
of een belangenvereniging van individuen met een tijdschrift.
Luck Walschot heeft zijn materiaal verzameld als SOK-lid onder de SOK studiegenoten.
Mogen wij twee of meer petten dragen en ons met een van die andere petten buiten de regels van de SOK plaatsen.
Hebben we wel regels of normen die onderzoek en onderzoekers beschermen tegen plagiaat zoals ik hier aan de kaak stel.
Of hebben alleen vleermuizen recht op bescherming.
Wat hebben we geleerd in 25 jaar SOK? Hoe gaan we de nieuwe periode in.
Ik nodig de SOK en elke lezer van mijn grieven uit zijn mening te delen.
U zult in mijn woorden een grote teleurstelling herkennen, meer dan je met dit woord kan uitdrukken.
Het Natuurhistorisch Genootschap Limburg (NHGL) de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven (SOK),
de Provincie Limburg met de gedeputeerde voor cultureel erfgoed Martin Eurlings, de Stichting Ondergrondse Werken.....
Wanneer ik nu terugkijk op meer dan 35 jaar onderzoek van de Limburges mergelgroeven,
dan vraag je af wat het heeft opgeleverd en of de meer dan 1000 kaarten en de honderden luchtfoto's
in mijn archief wel enige waarde hebben, anders dan een commerciële waarde.
Je twijfelt aan de bestemming van alles wat je hebt verzameld en dat je als levenswerk beschouwt.
Je overweegt zelfs vernietiging van het archief, want uit schaarste ontstaat misschien weer
een impuls voor nieuw onderzoek en voorkom je het kopieergedrag waarvan dit boek een voorbeeld is.
Het pronken met andermans veren siert de drager.
Maar ik moet eerlijk toegeven, elke veer die ze uittrekken doet wel pijn.
Ed Stevenhagen (Alias: Anoniem)
http://www.xs4all.nl/~estevenh/geonet
